De laatste zomer in de stad


Recensie De laatste zomer in de stad door Devika van Steeg:
De laatste zomer in de stad is voor het eerst uitgebracht in 1973 door de Italiaanse auteur Natalia Ginzburg, waarna het al snel als cultboek werd gezien ruim 40 jaar lang. Nu heeft de Italiaanse lezer het boek opnieuw weten te omarmen en is het verhaal opnieuw uitgebracht.

Het zijn de jaren 70 en Rome is ook in deze tijd al een monumentale stad, wanneer Leo vanuit Milaan naar Rome verhuist om een gewoon en burgerlijk leventje te omzeilen. In Rome vindt hij al snel een baan, maar ruilt deze tevergeefs ook al snel weer in voor een andere. Een vaste baan heeft hij niet, maar hij is wel regelmatig te vinden op bijeenkomsten met minimaal sociaal contact. Leo’s doel is om zo min mogelijk betrokken te raken bij alles in zijn leven en vooral zoveel mogelijk onzichtbaar te blijven.

Als hij op een dag een oude bekende tegenkomt, wordt hij uitgenodigd voor een etentje. Dit lijkt geen probleem voor zijn doel, totdat hij de beeldschone Arianna ziet. Arianna is net als Leo een echte vrijbuiter en bekijkt het leven van dag tot dag. Het duurt dan ook niet lang voordat de twee een affaire krijgen. Leo’s doel is door deze affaire gedoemd te mislukken. Zal hij zijn doel behalen of blijkt Arianna toch een te grote verleiding?

De laatste zomer in de stad heeft een trage en ingewikkelde schrijfstijl. De personages worden geregeld kinderlijk aangeduid, bijvoorbeeld de dertigjarige Leo die jochie wordt genoemd. Hierdoor lijken de nog geen 200 pagina’s er veel meer te zijn. Het verhaal is in het begin dan ook echt inkomen en vrij lastig om te lezen.

Het verhaal bevat niet al te veel personages. De meest belangrijke personages zijn Leo en Arianna. Het verhaal wordt vanuit Leo verteld, maar soms lijkt er een hoofdstuk tussen te zitten dat niet door hem wordt verteld. Dit is echter niet aangegeven in het verhaal, waardoor dit slechts een vermoeden is. Leo is als personage goed uitgewerkt. Zijn individualiteit komt goed naar voren in het verhaal. Arianna daarentegen blijft een beetje op de achtergrond in het verhaal.

Het verhaal speelt zich af in de jaren 70 en dit komt goed naar voren in het verhaal. Er is ook goed rekening gehouden met de technieken van toen. Leo heeft gewerkt als uitgever en hierdoor komt het gebruik van typemachines ook vaak voor. Dit is iets typisch voor die tijd en ook niet te modern.
De laatste zomer in de stad lijkt qua beschrijving vooral om de affaire tussen Leo en Arianna te gaan. Ik heb dit echter niet zo ervaren. In mijn ogen draait het verhaal om de individualiteit van Leo en is Arianna slechts een kleine toevoeging aan het verhaal.

Al met al een roman die de lezer een duidelijk beeld geeft van de jaren 70, maar met een ingewikkeld en niet al te onderhoudend verhaal. Ik geef het dan ook niet meer dan 2,5 sterren.

★★
Titel: De laatste zomer in de stad | Originele titel: L’últim estiu a Roma | Auteur: Gianfranco Calligarich | Uitgeverij: Wereldbibliotheek | Categorie: literaire roman | Verkrijgbaar als paperback en e-book | 176 pagina’s | ISBN13: 9789028450196 | Verkrijgbaar sinds: 23-6-2020 | Recensent: Devika van Steeg | Datum recensie: 09-07-2020| Prijs: €20.00, e-book €9.99 | Bestellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.