Huid tegen huid


Recensie van Huid tegen huid door Brigitte Audiens:

Huid tegen huid is het tweede boek met Caro Westerhof als medium. We maakten kennis met haar in het eerste deel Wat hij mij zei. Toen verloor ze haar man Cas. Caro kwam toen tot de ontdekking dat ze na zijn dood nog steeds zijn stem hoorde.

Op dit moment begrijpt Caro nog steeds niet hoe ze deze “gave” moet gebruiken. Maar ze heeft nog zoveel zaken aan haar hoofd dat ze er niet te veel over nadenkt. Haar twee dochters Lois en Nouk komen op de eerste plaats. Samen proberen ze het verlies van Cas te verwerken. Om hierbij te helpen, heeft Caro beslist om een hondje in huis te halen. Lois is een grote dierenvriend en is hier heel blij om. Max is een lieve en aanhankelijke hond. Hij verzet hun gedachten een beetje.

Als de kinderen naar school zijn, werkt Caro in haar bloemenwinkel. Hier wordt ze geholpen door Elise. Op een zondag beslist Caro om in het bos een wandeling te gaan maken met Max. Ze wil haar hoofd een beetje leegmaken. Elise past op de winkel en haar schoonbroer Leon en zijn vrouw Daphne letten op de kinderen.

In het bos aangekomen, stappen ze goed door, tot Max plots stokstijf stilstaat en begint te grommen. Hij kijkt voor zich naar de bomen. Caro kijkt ook in die richting en ziet twee schimmen staan. Een vrouw en een klein kindje. Ze hoort stemmen in haar hoofd die zeggen: “Help mij, Caro. Zoek mij. Vind mij.” Caro denkt aan het nieuwsbericht dat ze deze morgen hoorde van het vermiste meisje van zeventien jaar, Romi. Zou dit het meisje zijn ?

Ze bespreekt dit voorval met rechercheur Frederic De Jongh. Hij heeft haar vorige keer geholpen om haar dochter Lois terug te vinden. Maar Frederic is reeds met het onderzoek bezig. Hij kan en mag er niets over vertellen. Hij vraagt wel, of Caro enkele posters in de winkel wil leggen om rond te delen onder de klanten. Uiteraard wil Caro dit doen. Maar zodra Caro haar hand op de foto’s legt, voelt ze dat er verschillende verschrikkelijke beelden in haar hoofd verschijnen. Allemaal door elkaar. Caro beslist hierdoor om zelf op onderzoek te gaan.

Anja Feliers heeft ditmaal een onderverdeling gemaakt in drie delen.
Het eerste deel is de verschijning van de beelden bij Caro.
In het tweede deel gaan we iets terug in de tijd en leren we Romi kennen. Ze is met haar moeder, Milou van Antwerpen naar het dorpje Hoelbeek verhuisd. Dus nu moet ze naar een nieuwe school gaan, nieuwe vrienden maken, waardoor Romi een beetje zenuwachtig is. Hoe dit verder verloopt en welke obstakels er op haar weg liggen, lees je in dit spannende tweede deel. We leren ook haar moeder Milou beter kennen. We maken eveneens kennis met het koppel Rob en Valerie. Ze zitten op het ogenblik in een huwelijkscrisis, wat het natuurlijk niet zo makkelijk maakt.
In dit deel lees je dus heel belangrijke informatie en krijg je een veel beter beeld van de verschillende personages en hun doen en laten. Hoe deze gezinnen met elkaar verweven raken in het verhaal, lees je in dit tweede deel.

Als laatste heb je het derde deel.
Caro’s hulp aan de politie loopt niet zoals ze gedacht had. Ze krijgt er onvoorziene moeilijkheden door, die ze zeker niet verwacht had. Hoe zal Caro verder omspringen met de beelden? Kan ze meehelpen aan de zaak?

Deze drie delen vloeien op een ongelooflijke manier samen, zoals alleen Anja dat kan. De spanning wordt rustig opgebouwd. Er zijn meerdere verdachten gesignaleerd. Je wordt regelmatig op het verkeerde been gezet, je zult de enige echte dader pas op het einde van het verhaal kennen.

Vanaf de eerste woorden zit je al in het verhaal. De beschrijvingen nemen je mee naar het bos of het dorp, zodat je een duidelijk beeld krijgt van de omgeving. Er komen heel veel emoties los in dit verhaal. Je kunt ze goed aanvoelen door de woordkeuze en de schrijfstijl van Anja. Je komt veel te weten over het leven en de karakters van de personages. Je ziet ze groeien door het verhaal heen. Je begrijpt waarom ze sommige beslissingen genomen hebben.

Dit is wederom een mooie serie van Anja Feliers, die ik met veel plezier verder zal volgen. Er zit voldoende spanning in, mysteries om op te lossen, veel emoties. Het paranormale is voor mij weer iets anders, maar niet overdreven. Het verhaal leest vlot en maakt je nieuwsgierig naar wat er gaat komen, zodat je het boek in no-time uitleest.

Topboek van een topschrijfster.

★★★★★
Titel: Huid tegen huid | Auteur: Anja Feliers | Uitgeverij Van Halewyck | Categorie: thriller | Verkrijgbaar als: paperback en e-book | 336 pagina’s | ISBN13: 789463831635 | Verkrijgbaar sinds: juni 2020 | Recensent: Brigitte Audiens | Datum recensie: 15-o9-2020 | Prijs: €22.99 en e-book €12.99 | Bestellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.