Interview Dawn Faber – Heideduvel


Auteur: Dawn Faber (Nathalie Kokke)

Interview Dawn Faber – Heideduvel door Sheila Vermeulen:

Vanaf 11 september 2020 is Heideduvel, het horrordebuut van Dawn Faber, beschikbaar in de boekhandel. Naar aanleiding daarvan mocht ik haar, voor Celtica Publishing en de blog In de Boekenkast, een aantal vragen stellen. (Dawn Faber is een pseudoniem van Nathalie Kokke. Nathalie schreef onder haar eigen naam eerder al de boeken Bink en Nozem)
In dit vraaggesprek vertelt ze over haar nieuwe boek Heideduvel, over haar eerdere boeken en onthult ze al iets over haar volgende schrijfproject.

Heideduvel is jouw eerste horrorverhaal. Hoe is het idee voor dit boek ontstaan?
Enkele jaren geleden bezocht ik vrienden in hun nieuwe huis aan de rand van deKalmthoutse Heide. Ze wonen afgelegen en hun achtertuin bestaat uit een groot weiland met direct daaraan grenzend het bosgebied. Toen de zon onderging merkte ik op hoe onheilspellend de duisternis achter hun huis oogt. Er kon zich van alles in de bossen schuilhouden. Met in mijn achterhoofd de legendes over witte wieven en bosgeesten, begon ik aan Heideduvel te werken.

Hoe bereid je je voor op het verhaal dat je gaat schrijven?
Om eerlijk te zijn? Niet. Voor mij is schrijven vergelijkbaar met het tekenen van figuurtjes tijdens een lang telefoongesprek: het begint met een paar losse zinnen/wat korte fragmenten. Als het iets is waarvan ik denk dat het de moeite waard is om aan verder te werken, begin ik me in het onderwerp te verdiepen. Ik doe mijn research dus on the spot.

Eerder zijn van jouw hand de boeken Bink en het vervolg Nozem verschenen, die binnen een heel ander genre vallen. In hoeverre verschilt de voorbereiding van die boeken met de voorbereiding van Heideduvel?
“Bink” is een geval apart: hij bestond al voordat ik er überhaupt aan dacht om een boek te schrijven. Ik heb een masterclass Character Design & Storytelling gevolgd bijcartoonist Joe Murray (Rocko’s Modern Life, Camp Lazlo). Ik creëerde zijn personage, achtergrond, huidige leefsituatie en avonturen, maar daar bleef het ook bij. Pas toen een vriendin hem “leerde kennen” en we over zijn verhaal spraken, kwam het idee naar boven een verhaal op papier te zetten. Aldus geschiedde.
De personages en het verhaal van “Heideduvel” daarentegen, ontstonden pas toen ik wilde schrijven over dat ene afgelegen huisje.

Heb je, als je begint met schrijven, al een vastomlijnd idee over hoe het verhaal zal verlopen, of ontstaat dit tijdens het schrijven?
Er is in zekere zin wel een rode draad, maar soms ontstaat tijdens het schrijven een vertakking. Zo is het einde van “Nozem” heel anders dan wat ik aan het begin van het schrijfproces voor ogen had, wat op zijn beurt weer invloed had op wat ik in het derde, en laatste deel, “Rebel” had willen verwerken.

In jouw bio op de Celtica website las ik dat je interesse hebt in psychologie, iets wat in Bink en Nozem duidelijk naar voren komt. Ook in Heideduvel komt dat zijdelings aan bod. Heb je die interesse altijd al gehad?
Jazeker. De geest is een bijzonder iets. Ik heb me dan ook verdiept in klinische psychologie. Toch ben ik tot de conclusie gekomen dat ik niet verder wil gaan in het vakgebied. Daarvoor ben ik zelf psychisch niet sterk genoeg. Ik houd het dan ook liever bij het schrijven van fictie om de vergaarde kennis te gebruiken.

Hoe is het personage van Dagmar ontstaan, en was al direct duidelijk hoe ze in elkaar zou steken?
Dagmar was voor mij een uitlaatklep: mijn bevalling verliep zoals die van haar (echter ontbrak bij mij gelukkig de aanwezigheid van de Heideduvel), en de twijfels en zorgen omtrent het moederschap ken ik maar al te goed. Ik verwerk wel vaker levenservaringen en karaktertrekken van mezelf in mijn personages, maar Dagmar lijkt toch wel het meest op mij.

Ontwikkelt een personage zich weleens in een heel andere richting dan je in eerste instantie had gedacht?
Jazeker. Echter wil ik hier verder niet op in gaan, uit angst dat ik te veel ga verklappen!

Was het lastig om informatie te vergaren over de wezens die in Heideduvel voorbij komen?
Ik las van tevoren al veel boeken over het bovennatuurlijke en de mysteries binnen Nederland en België, en volg een groot aantal YouTube-kanalen over deze onderwerpen. Ik wist dan ook al het een en ander over deze wezens.

Is dit uitstapje naar het horrorgenre jou bevallen en denk je dat je dit vaker zult doen? Is er nog een ander genre dat, als auteur, jouw interesse heeft?
Het horrorgenre is me zeker bevallen en ik hoop meer van zulke verhalen te mogen schrijven! Verder zou ik ook best eens het fantasy-genre willen verkennen. Ik heb al een idee in mijn hoofd, maar ik moet het eerst goed voor mezelf uitwerken alvorens ik ga schrijven.

Als je besluit om in een ander genre te gaan schrijven, leg je dat idee dan eerst voor aan jouw uitgever (Celtica Publishing), of schrijf je eerst het verhaal?
Ik ga eerst voor mezelf na of ik een goede rode draad kan creëren aan de hand van mijn initiële idee. Na zoveel levensjaren weet ik van mezelf dat ik tientallen ideeën heb, waarvan er uiteindelijk maar één interessant genoeg is om me op te focussen. Laten we het erop houden dat ik een ADHD-brein heb. Mijn gedachten schieten alle kanten op. Afijn, zodra ik die interessante rode draad heb gevonden, schrijf ik eerst een stukje en leg mijn idee voor aan vrienden om te zien of zij het eveneens interessant vinden. Wanneer ik van hen groen licht heb gehad, contacteer ik (pas)mijn uitgever.

Hoe lang duurt het over het algemeen voordat een idee een daadwerkelijk boek wordt?
De één schrijft natuurlijk sneller dan de ander, maar bij mij kan het zomaar eens een jaar (of jaren) duren. Dit komt vooral doordat ik weinig vrije tijd heb: ik werk drie en een halve dag in de week, spendeer mijn enige vrije doordeweekse dag aan de schoonmaak en in het weekend breng ik graag tijd door met mijn gezin. Ik probeer wel met enige regelmaat een “schrijfavond” in te lassen en wanneer ik plotseling een ingeving heb, tracht ik deze even op een kladblaadje neer te pennen.
Hopelijk krijg ik wat meer tijd om te schrijven nu mijn dochter naar de basisschool gaat.

Toets je jouw ideeën voor een boek bij iemand uit jouw omgeving? Of doe je dat pas als jouw verhaal af is? In hoeverre wordt jouw schrijfproces daardoor beïnvloed?
Wanneer ik onzeker ben over een hoofdstuk, vraag ik aan een select aantal personen of zij het door willen nemen en hun mening met me willen delen. Dit doe ik tijdens het schrijfproces zodat ik meteen actie kan ondernemen. Hun feedback waardeer ik zeer en heeft een grote invloed op mijn schrijven.

Is het extra spannend om een boek uit te brengen dat heel erg verschilt van jouw eerdere boeken?
Het is erg spannend inderdaad, want ook al ben ik van mening dat mijn boek helemaal het einde is, het is altijd maar afwachten of de lezer het ermee eens is. Heb ik het wel goed verwoord? Is het duidelijk wat ik met een bepaalde scène probeer over te brengen, of wordt het verkeerd begrepen? Heb ik wel voldoende research gedaan? Het zijn vragen die altijd in mijn hoofd blijven spoken, maar op een gegeven moment moet je je geesteskind uit handen geven en hopen op het beste.

Heb je een bijgeloof, of bepaalde rituelen, als je aan het schrijven bent?
Niet zozeer. Nu ik een (werkende) moeder ben, schrijf ik wanneer het uitkomt en is er weinig tijd voor rituelen. Ik merk wel dat ik iets met getallen en data heb. Ik heb graag dat er een betekenis achter schuilt. Om even een voorbeeld te noemen uit mijn privéleven: ik ben op vrijdag de 13e getrouwd, om 13:00 uur. Mijn dochter is op 26 juli geboren, exact 10 jaar na het overlijden van mijn grootmoeder. Ze deelt haar verjaardag ook nog eens met mijn moeder. En het tijdstip van haar geboorte? Tot op de minuut gelijk aan die van haar vader.
Tijdens het schrijven probeer ik dus zoveel mogelijk te “spelen” met data en nummers, ook al zal het de lezer niet (snel) opvallen.

Heideduvel kan soms best eng zijn. Welk boek heeft jou nachtmerries bezorgd?
“De diefstal van mijn jeugd”, over de ontvoering van Natascha Kampusch, ging me niet in de koude kleren zitten. Ik denk dat ik extra gevoelig ben geworden voor dergelijke verhalen nu ik zelf een kind heb. Voor nu ga ik boeken waarin iets verschrikkelijks gebeurt met jonge kinderen dan ook uit de weg.

Welke genres lees je zelf graag? En welk boek heb je stuk gelezen?
Ik hou van mysteries, horror en fantasy. Op oudejaarsdag besloot ik dat 2020 het jaar van de fantasy zou worden: inmiddels heb ik alle Harry Potter boeken gelezen en ik ben nu bezig in het derde deel van de Drägan Duma boeken.
Zelf lees ik boeken maar één keer, dus iets stuk lezen gebeurt niet snel. Mijn dochter (4 jaar oud) houdt wel van het herhaaldelijk lezen van korte verhalen. “Vader Zeepaard” ligt inmiddels half uit de kaft en nu begint “Kleine Vogel leert een Stout Woord” een redelijk flexibele rug te krijgen. Ik hou ook wel van kinderboeken, omdatik ze samen met mijn dochter kan lezen. Niets is fijner dan een verhaaltje voor het slapengaan.

Is er een auteur, of iemand anders, die jou heeft geïnspireerd om te gaan schrijven?
Mijn vriendin Rachella. Zij was degene met wie ik voor het eerst de mogelijkheid om een boek te schrijven besprak. Ze sprak toen de magische woorden: “dan doe je dat toch?”. Zij is ook de eerste persoon naar wie ik een stuk uit een manuscript stuur, mocht ik een ongezouten mening nodig hebben.

Als je een personage uit een van jouw favoriete boeken een gastrol zou kunnen laten spelen in een boek van jou, wie of wat zou dat dan zijn?
Minerva McGonagall (Anderling) uit de Harry Potter boeken. Ik hou van haar personage. Streng maar rechtvaardig en niet bang om te strijden indien nodig. (Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik op haar lijk, maar laten we eerlijk zijn: van alle Hogwarts-leraren lijk ik toch het meest op Hagrid).

In jouw bio zag ik dat je, naast schrijven, ook illustreert. Zie je in de toekomst een boek waarin je deze twee vaardigheden combineert?
Been there, done that, didn’t work out! In mijn tienerjaren wilde ik eens een strip tekenen, maar er komt veel werk bij kijken. Daarbij ben ik tegenwoordig veel te onzeker om nog te illustreren. Voor nu heb ik het tekenpotlood dan ook neergelegd, maar wie weet denk ik er over een aantal jaar heel anders over.

Ten slotte ben ik benieuwd of er nog iets is dat ik jou niet heb gevraagd, wat je nog wel graag zou willen vertellen?
Sinds het schrijven van “Bink” ben ik heel wat wijzer geworden. De impact van eenschrijfwerk op de denkwijze van een ander. Hoe woorden zowel kunnen helen als pijnigen. In de afgelopen jaren heb ik veel geleerd over de LGBTQ+ gemeenschap. Enkele goede vrienden binnen eerdergenoemde gemeenschap, hebben mij op zaken gewezen waar ik voorheen niet bij stil heb gestaan. Ik hoop dat dit ook duidelijk naar voren zal komen in het laatste deel van de trilogie, welke ik volgend jaar wil schrijven en waarbij ik waarschijnlijk vaak naar hun opinie en visie zal vragen.
Aan deze mensen in het bijzonder: dank jullie wel voor de eye-openers. Zo zie je maar weer: je bent nooit te oud om te leren.

Lees ook de recensie van Sheila Vermeulen over Heideduvel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.