Interview Maite Donker


Op 16 oktober 2020 is jouw boek Schaduwen over Razmir verschenen. Hoe is de inspiratie voor dit boek ontstaan?

Maite Donker

Ik haal mijn inspiratie uit veel verschillende dingen. Films, computerspellen, Japanse animé – de lijst is eindeloos. Vaak is het ook niet eens bewust. Dat ik achteraf iets teruglees en denk ‘oh, daar komt dat vandaan.’
Het allereerste idee voor Schaduwen over Razmir kwam uit een serie die ik toentertijd veel keek, Fairy Tail. Het gaat – heel kort gezegd – over een gilde van magiërs die samen avonturen beleven en ik vond het zo leuk om alle verschillende persoonlijkheden en magische krachten te zien. Toen kreeg ik de behoefte om een verhaal te schrijven met veel verschillende personages die – in mijn geval ietwat gedwongen – samenwerken.

In 2016 werd jouw eerste boek, Xuno, bij Celtica Publishing uitgegeven. Ontstonden direct daarna al ideeën voor Schaduwen over Razmir?
Nee, Razmir heeft even op zich laten wachten. Ik heb tussentijds aan wat andere projecten gewerkt. Maar toen eenmaal het idee voor Razmir bovenkwam en ik in mijn hoofd had hoe de wereld in elkaar zat, moest ik er gewoon aan gaan werken.

Welke doelgroep had je in gedachten bij het schrijven van Schaduwen over Razmir? Of hou je je daar tijdens het schrijfproces niet mee bezig?
Het is niet een bewuste keuze die ik maak voordat ik begin te schrijven, maar iets wat – meestal al snel – uit het verhaal duidelijk wordt als ik ermee bezig ben.

Hoe bereid je het verhaal dat je gaat schrijven voor?
In alle eerlijkheid: het liefst zo min mogelijk. Voor mijn beide boeken had ik alleen een ruw plan voor de personages en de verhaallijn(en). Ik schrijf de eerste versie van een boek in één keer door en geef mezelf daarbij expres geen tijd om dingen terug te lezen of aan te passen. Op die manier krijg ik het hele verhaal eruit en weet ik wat er precies gaat gebeuren. En ik merk dat, als ik op die manier – zonder duidelijk plan en onbevangen – ga schrijven, er dingen gebeuren die ik nooit bewust had kunnen bedenken. Het verhaal schrijft zichzelf en personages gaan er soms met het plot vandoor. Soms heb je er achteraf niets aan, maar vaak zijn het dingen die wel in het uiteindelijke verhaal blijven. Hele scenes uit Xuno en Razmir zijn op die manier ontstaan, zonder dat ik er een plan voor had gemaakt.

Hoe ontstaat de wereld die je creëert? Heb je die bij aanvang al precies voor ogen? Of ontwikkelt deze zich tijdens het schrijven?
Dat verschilt. Xuno is gebaseerd op een Dungeons and Dragons verhaal dat wij gespeeld hebben in de wereld(en) die mijn man heeft gecreëerd. Een groot deel van het voorwerk was dus al voor me gedaan. Ik wist hoe de werelden eruitzagen en wat de cultuur van die beide werelden was.
Voor Razmir had ik een goed idee van hoe de wereld in elkaar zat, maar de details, bijvoorbeeld de precieze indeling van de stad, is tijdens het schrijven ontstaan.

In Schaduwen over Razmir worden meerdere personages gevolgd. Heb je vooraf al een vastomlijnd idee over hoe deze personages moeten worden?
De personages die het verhaal drijven – voornamelijk Maika, Roan en Rylia – had ik duidelijk voor ogen toen ik begon; hun persoonlijkheid en voornamelijk hun drijfveren. Maar veel van de andere personages hebben zichzelf gevormd en zijn, naarmate ik schreef, een veel belangrijkere rol gaan spelen dan ik had verwacht. Vooral Leo heeft zich opgewerkt van de ‘comic relief’ tot een belangrijk personage, zowel voor het verhaal als voor Maika zelf.

Als ik jouw boeken lees, kom ik een hoop sterke vrouwelijke personages tegen. Is dat een bewuste keuze of ontwikkelen de personages zich gewoon in die richting?
Ik denk dat veel schrijvers – bewust of onbewust – personages in hun boeken stoppen die zijn zoals zij graag zelf zouden willen zijn. Mijn beide hoofdpersonen hebben karaktereigenschappen van mijzelf en eigenschappen die ik graag zou willen hebben.
Maika weet, ondanks haar moeilijke en soms ronduit pijnlijke situatie, haar moed te behouden en door te zetten – iets wat ik heel erg respecteer. En soms zou ik willen dat ik net als Xuno gewoon kon zeggen wat ik denk, zelfs al is dat bot en onaardig.

Heb je onder de personages die je tot leven brengt ook een favoriet?
Dat is toch zoiets als een leraar vragen wie zijn favoriete leerling is?
Nee, natuurlijk heb ik favorieten. In Razmir vind ik Roan erg interessant om over te schrijven, omdat hij van buiten zo kalm en beheerst is, terwijl hij van binnen erg worstelt met zijn frustraties en wanhoop.
Mijn favoriete personage uit Xuno komt pas laat in het boek om de hoek kijken. Ik zal zijn naam niet noemen om spoilers te voorkomen, maar Xuno is de enige die hem kan zien en hij vindt het heerlijk om haar te stangen. Haar gesprekken met hem waren echt heel leuk om te schrijven, omdat ik zijn sarcastische opmerkingen zo duidelijk in mijn hoofd hoorde.

Hoe lang duurt het voordat jouw idee een daadwerkelijk verhaal is?
Al met al zo’n twee tot drie jaar. Dat komt vooral omdat ik mezelf niet volledig aan het schrijven kan en wil zetten. Er zijn een hoop dingen in mijn leven die ik leuk vind om te doen en waar ik tijd voor vrijmaak. Daarnaast heb ik soms te veel ideeën, waardoor ik niet kan kiezen wat ik daadwerkelijk wil schrijven. Zo heb ik nog meerdere ”ruwe versies” en “vage plannen” liggen.

Ben je, als een boek naar de drukker gaat, helemaal klaar om het de wereld in te sturen? Of blijf je altijd puntjes vinden die je nog zou willen veranderen of toevoegen?
Oh zeker. Als ik nu Xuno oppak, dan denk ik meteen bij de eerste bladzijde al “Heb ik dat zo omschreven? Bah.”
Ik heb geen grote dingen die ik zou willen veranderen, zoals personages of plotwendingen. Maar beschrijvingen of zinsopbouw; daarvan denk ik achteraf wel altijd dat het beter had gekund.
Dat is in mijn ogen ook de vloek van een schrijver. Je bent continu op zoek naar die perfectie – die in de realiteit helemaal niet bestaat. Op een bepaald punt moet je je erbij neerleggen dat dit het is.

Ik las in jouw bio op de Celtica website dat je een man, een zoontje en twee katten hebt. Is het lastig om daarnaast tijd vrij te maken om te schrijven?
Ik ben “gedoemd” om vooral in de avonduren te schrijven. Maar als ik me dan ook echt aan een verhaal zet, dan is dat ook geen probleem. Mijn man begrijpt het en stoort me dan niet.
Het helpt ook dat we een grote hobbykamer in ons huis hebben, waar onder andere onze beide pc’s staan. Dus als ik zit te schrijven, zit mijn man achter me zijn eigen dingen te doen en heb ik niet het gevoel dat ik helemaal alleen zit.

Zijn er personen in jouw omgeving aan wie je jouw ideeën voor een boek voorlegt? Of schrijf je eerst het verhaal voordat je dat doet?
Ik schrijf eerst het verhaal van a tot z. Want dan pas weet ik hoe het precies loopt, waar er stukken zitten die niet zo goed aan elkaar passen en waar ik dus extra aandacht aan moet besteden. Pas daarna vraag ik anderen ernaar te kijken.
Alleen mijn man krijgt af en toe de ‘primeur’ als ik er echt niet uitkom. Zo heeft hij me laatst geholpen om een einde te bedenken voor een verhaal dat ik nog wil gaan schrijven. Ik had een vaag idee, maar kreeg het maar niet aan elkaar geknoopt. Dan helpt het echt om erover te praten. Toen was het al snel voor elkaar.

Vanaf welk moment betrek je jouw uitgever in het proces?
Na zeker zo’n twee tot drie revisierondes. Als ik tevreden ben met het verhaal en de personages, dan stuur ik het op naar Rianne om te kijken of zij er interesse in heeft.
Daarna moet er nog een hoop aan gesleuteld worden, maar het overkoepelende plot is in beide boeken ongewijzigd gebleven en dat vind ik belangrijk: waar gaat het verhaal uiteindelijk naartoe.

Werk je in stilte of luister je naar bepaalde muziek tijdens het schrijven?
Ik luister bijna altijd naar muziek tijdens het schrijven. Het ligt aan mijn bui en aan wat ik schrijf, wat ik precies opzet. Ik heb verschillende playlists, van (rustige) pop tot muziek die wat verdrietiger aanvoelt.
Waar ik vaak op uitkom, is de muziek van Darren Korb. Hij maakt de muziek voor de spellen van Supergiant Games en ik vind het heerlijk om naar te luisteren. Het is voornamelijk instrumentaal, maar hij heeft ook erg mooie gezongen nummers. Het is muziek met heel veel emotie erin en dat helpt me bij het schrijven.

Is er een liedje dat je goed vindt passen bij Schaduwen over Razmir?
Nee, voor  heb ik niet echt een ‘themesong’.
Voor Xuno wel. Ik was, terwijl ik dat verhaal aan het schrijven was, op bezoek bij mijn ouders. Daar zette mijn moeder de cd op van Mumford and Sons als achtergrond. Ik luisterde er niet heel bewust naar, maar ik vond het wel aardig klinken. We bleven bij mijn ouders slapen, maar ik kon de slaap niet vatten, omdat ik een idee had voor een nieuwe scène. Dus midden in de nacht pakte ik mijn laptop erbij, ging naar beneden en ging zitten schrijven. Ik wilde er iets van muziek bij hebben, dus heb die cd weer aangezet. Ik weet nog dat ik een belangrijke scène aan het schrijven was toen het nummer Broken Crown voorbij kwam. Dat paste zo perfect bij Xuno en haar situatie, dat ik nu elke keer aan Xuno moet denken als ik dat nummer hoor.
“Touch my mouth and hold my tongue, I’ll never be your chosen one…”

Heb je bepaalde rituelen tijdens het schrijven?
Niet specifiek rituelen, maar wel dingen om mezelf gemotiveerd te houden. Als ik door een eerste versie heen schrijf, beloof ik mezelf vaak dingen als ik bepaalde mijlpalen haal. Bijvoorbeeld dat ik iets lekkers mag pakken als ik die dag 1000 woorden heb geschreven. Dat werkt heel goed.
Ik schrijf veel tijdens NaNoWriMo (National Novel Writing Month) in november. Dan zijn de Bolletje kruidnoten en de Speculaas Latte van de Starbucks er weer. Die werken voor mij erg goed als motivatiemiddel.

Als je een dag in het hoofd van een andere auteur zou mogen kruipen, wie zou dat dan zijn en waarom?
Zonder twijfel Rick Riordan. Ik vind het zo geweldig hoe hij eeuwenoude mythologie weet te plaatsen in de hedendaagse wereld. En met zoveel humor. Thor die Mjolnir nodig heeft om het nieuwste seizoen van Game of Thrones te streamen? Ik kwam niet meer bij. Ik zou graag willen weten hoe hij dat voor elkaar krijgt.

Ik las in jouw bio dat je zelf ook graag binnen het fantasy-genre leest. Maak je wel eens een uitstapje naar een ander genre?
Het komt niet vaak voor. Het zijn dan voornamelijk boeken die ik heb gekregen of die ik vanuit mijn jeugd heb meegekregen. Mijn moeder las vroeger vaak detectivepockets over Mrs. Pollifax (van Dorothy Gilman). Daar heb ik nog steeds een paar boeken van in mijn kast staan. Maar het overgrote deel van die kast is gevuld met fantasy.

Wat is jouw favoriete boek? Heb je dit dan ook meer dan één keer gelezen? Of herlees je boeken niet?
Ik vind het lastig om één specifiek boek uit te kiezen als favoriet. Qua serie is het zonder twijfel de Drakenrijders van Pern van Anne McCaffrey. Ik heb het merendeel van die boeken in mijn kast staan en die heb ik al ik-weet-niet-meer-hoe-vaak gelezen.
Een groot deel van de boeken in mijn kast heb ik meerdere keren gelezen. Als ik een boek leuk vind, vind ik dat zeker geen straf. Het is voor mij weer even teruggaan naar die wereld waarvan ik al weet dat ik hem interessant vind.

Heb je op dit moment alweer ideeën voor een volgend boek?
Het eerstvolgende waar ik mij op ga richten, is een groter verhaal. Het eerste deel heb ik al (in ruwe versie), maar er komt nog zeker een boek achteraan, misschien wel twee. Het is wat zwaarder dan mijn eerste twee boeken, over religieuze dogma’s, oorlog en leed. Ook is het niet de magische fantasy die men nu misschien van mij zou verwachten. Het is wel een fantasywereld en er is magie, maar in veel mindere mate dan in Xuno of Razmir. Dat maakt het erg spannend en uitdagend om aan te werken.

Tenslotte ben ik benieuwd of ik jou iets niet gevraagd heb, dat je graag nog zou willen vertellen?
Ik kan zo niets meer bedenken.

Met dank aan interviewer Sheila Vermeulen | Auteur Maite Donker | Uitgeverij Celtica Publishing

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.