Het leven, daarna


Recensie Het leven, daarna door Antoinette van Steeg:
Memoir

Antoine Leiris verloor zijn vrouw Hélène op 13 november 2015 bij de aanslag op de Parijse concertzaal Bataclan. Samen hebben ze een (op dat moment zeventien maanden) oude zoon Melvil, die Antoine nu alleen opvoedt. Na haar overlijden schreef hij al het boek Mijn haat krijgen jullie niet. Nu schrijft hij in Het leven, daarna over de periode nadat zijn vrouw stierf. Hierin geeft hij een blik in hun leven samen met hun zoontje en het gemis van zijn vrouw.

Het leven, daarna is geen dikke pil, maar juist een dun boekje van nog geen 200 bladzijden. Leiris heeft een schrijfstijl die raakt, maar die ook de kracht laat zien van hemzelf en Melvil. Hierdoor voelt het boek, na het lezen, intens en puur aan. Het boek draait niet alleen om het heden, maar Leiris blikt ook terug op zijn eigen leven en jeugd. Zo bezoekt hij een aantal plekken met Melvil die destijds belangrijk voor hem waren.

In deze autobiografie lees je de zoektocht van een jonge weduwnaar die zijn vrouw intens mist, maar enorm geniet en trots is op hun zoon. Hij wil wat van het leven maken, maar loopt vaak tegen (niet) alledaagse zaken aan. De aanslag zelf wordt niet specifiek benoemd in het boek. Het is echt een terugblik op zijn leven tot zo’n vier jaar na het overlijden van zijn vrouw.

Leiris heeft in dit boek gekozen voor tijdsperiodes. Het leest zeker niet als een dagboek, maar meer als een verhaal in chronologisch volgorde. Het start in juli 2016. Melvil is dan acht maanden en het verhaal eindigt in januari 2019. Zijn eerlijke beeld op het leven is puur, gevoelig en stroomt over van liefde voor Melvil. Hij wil het leven weer oppakken en een goede vader zijn voor zijn jonge zoon.

Het leven, daarna is vlot te lezen en door de persoonlijke benadering raakten zijn woorden mij. Door de korte zinnen voelen sommige gedeeltes als mijmeringen van de auteur aan. Maar nergens kleurt hij zo ver buiten de lijntjes dat de lezer echt afgeleid wordt. Dat Leiris voorheen journalist was, is te merken aan zijn schrijfstijl. Hij weet de tekst en emotie goed met de lezer te delen zonder dat het echt een groot tranendal wordt. Nu is hij fulltime schrijver.

De cover sprak mij erg aan in combinatie met de beschrijving van het boek. Zijn eerdere boek had ik nog niet gelezen, maar ik was heel benieuwd hoe Leiris zijn verhaal wilde delen met de lezer. Het leven, daarna is zeker een aanrader voor de liefhebber van autobiografische verhalen. Het boek had ik met een middagje gelezen, maar de indruk die het achterliet, vloeide nog wel een tijdje door.

Ik heb met ontzag dit boek gelezen. Leiris laat een helder beeld zien van zijn leven alleen met zijn zoontje. Hij weet de lezer op een indrukwekkende wijze een kijkje te geven in zijn leven zonder een wijzende harde vinger naar de gebeurtenissen waardoor hij zijn vrouw moest loslaten. Het is een boek dat bij mij indruk heeft gemaakt. Ik hoop dat Leiris nog verder gaat schrijven in deze lijn. Het laat zien dat de mens een keuze heeft hoe om te gaan met tegenslagen.

★★★★
Titel: Het leven, daarna | Leesfragment | Auteur: Antoine Leiris | Unieboek Uitgeverij het Spectrum | Categorie: non-fictie| Verkrijgbaar als paperback en e-book | 176 pagina’s | ISBN13: 9789000373765 | Verkrijgbaar sinds: 08-10-2020 | Recensent: Antoinette van Steeg | Datum recensie: 27-11-2020 | Prijs: € 15.99 en e-book € 9.99 | Bestellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.