De bijenhouder van Aleppo


Recensie De bijenhouder van Aleppo door Hannie van Grol:
Een aangrijpend verhaal over de belevenissen van vluchtelingen

Nuri en Afra Ibrahim zijn genoodzaakt hun woonplaats Aleppo te verlaten, omdat het leven daar door de oorlogssituatie te gevaarlijk wordt. Hun zoon Sami van zeven jaar hebben ze verloren door een bomaanslag, waarbij Afra blind is geworden. Het is hartverscheurend te lezen wat deze mensen meemaken, welk verdriet ze voelen en hoe hun barre tocht vol tegenslagen verloopt. Wat hen op de been houdt, is dat neef Mustafa waarmee Nuri in Aleppo een bijenhouderij had, al in Engeland is en daar op hen wacht en opnieuw met bijen aan het werk is gegaan.
“Waar bijen zijn, zijn bloemen en waar bloemen zijn, is er nieuw leven en nieuwe hoop.”

De schrijfster is een dochter van Grieks-Cypriotische vluchtelingen. Zelf is ze geboren en getogen in Londen, maar in Athene hielp ze mee bij het Unicef-opvangcentrum voor vluchtelingen. Daar is haar roman ontstaan. Ze hoorde de verhalen van de vluchtelingen en hoewel deze roman fictie is, staan er toch kloppende feiten in. In De bijenhouder van Aleppo lezen we over de haast onmogelijke tocht die de vluchtelingen moeten afleggen. Het is hartverscheurend te beseffen welke vernederingen en ontberingen ze moeten doorstaan. Het is een roman over liefde, vriendschap en hoop, maar daartegenover staat ook armoede, de handel in drugs, seksueel misbruik, geweld en uitzichtloosheid.

Door de traumatische ervaring van het verliezen van een kind waarbij Afra blind is geworden, heeft Nuri last van hallucinaties. Als hij eindelijk in Engeland is, wordt de diagnose PTSS (Post Traumatisch Stress Syndroom) gesteld. Het weerzien met Mustafa, na een langdurig proces van de immigratiedienst, is troostrijk en voelt als de beloning voor de barre tocht die ze hebben ondernomen op weg naar de ‘vrijheid’.

De bijenhouder van Aleppo kent een vlotte verhaallijn en is heel toegankelijk geschreven. Als je eenmaal bent begonnen, wil je alleen maar doorlezen om erachter te komen wat er zich heeft afgespeeld in het leven van Nuri en Afra. Het verhaal begint als ze al in Engeland zijn in afwachting van hun verblijfsvergunning. Het perspectief is vanuit Nuri. In flashbacks wordt verteld hoe het leven vroeger was en wat hen gedreven heeft op de vlucht te slaan en wat de traumatische tocht allemaal inhield. Ieder hoofdstuk kent dezelfde opbouw. Vanuit het heden lezen we telkens een stukje uit Engeland. Het laatste woord daarvan is tevens het eerste woord van de terugblik. Heel bijzonder gedaan.

Dit verhaal moest verteld worden. Zoveel vluchtelingen zijn gedwongen hun veilige gebied te verlaten. Vol hoop op een nieuw leven in vrede gaan ze op pad, maar de strijd, het doorzettingsvermogen en de vele tegenslagen laten ons zien hoe zwaar deze tochten geweest zijn. Het verhaal van Nuri en Afra is fictie, maar hoeveel vluchtelingen zullen niet hetzelfde meegemaakt hebben? Ook de onmenselijke omstandigheden waarin ze terecht zijn gekomen, zijn met veel overtuiging beschreven! Zo’n verhaal raakt diep en herinnert ons eraan hoe dankbaar we moeten zijn voor de vrijheid die wij hebben. Wat een voorrecht om in vrede te kunnen leven!

★★★★
Titel: De bijenhouder van Aleppo | Leesfragment | Boektrailer | Auteur: Christy Lefteri | Uitgeverij Mozaïek | Categorie: Romans, literaire | Verkrijgbaar als paperback, E-book en luisterboek | 336 pagina’s | ISBN13: 9789023957775 | Verkrijgbaar sinds: juni 2019 | Recensent: Hannie van Grol | Datum recensie: | Prijs: €20,99 (E-book €4,99, luisterboek €14,99) | Bestellen