Het zal je moeder maar wezen


Recensie Het zal je moeder maar wezen door Hannie van Grol:
Familieruzie met als inzet een dementerende moeder

Karin Bruers is cabaretière en schrijfster. In 2013 verscheen al haar verhalenbundel Brigadier oversteekmoeder. Dat boek werd destijds heel enthousiast ontvangen. Maar ook Het zal je moeder maar wezen is het lezen meer dan de moeite waard.

Het gezin van vijf kinderen, waarin Karin opgroeide, raakt totaal verscheurd als hun 84-jarige moeder licht dementerend wordt. De oudste kinderen beslissen dat moeder naar een verzorgingstehuis moet en dikken de verschijnselen die haar moeder vertoont, geweldig aan. Zo belandt zij op de gesloten afdeling van een verpleegtehuis tussen zwaar demente personen in de luiers, die niets meer van hun omgeving begrijpen. Als Karin haar daar opzoekt, treft ze een totaal verwarde moeder aan, die compleet in paniek is, omdat ze zich absoluut niet thuis voelt tussen deze personen.

Karin besluit dan samen met haar jongste zus Francien hun moeder te ontvoeren en ze neemt haar liefdevol op in haar eigen huis. Dit zorgt ervoor dat er een tweespalt ontstaat tussen de oudere kinderen en de jongste twee. Karin ontdekt dat haar moeder steeds verder achteruitgaat en ze vindt het moeilijk haar 24 uur per dag om zich heen te hebben. Voor hulp en eventuele oplossingen hoeft ze niet bij de oudste gezinsleden aan te kloppen, alleen haar zus Francien denkt met haar mee. Ook ondervindt ze veel hulp en steun van haar man en twee dochters.

Het boek begint met een proloog die zich afspeelt bij het crematorium en waarbij de familieverhoudingen meteen duidelijk worden. Daarna volgt in korte hoofdstukken de aanleiding tot dit drama met de moeder als inzet. Geen enkel stuk is saai of langdradig om te lezen. Karin Bruers heeft een prachtige schrijfstijl met beschrijvingen die niets aan de verbeelding overlaten:
“Ze trok weer dat tuitje, van zo dichtbij leek het een roze gelippenstifte anus, waar de volgende slurp thee in slow motion in verdween.”-Karin Bruers

De reacties van de verschillende familieleden zijn soms erg basaal en primitief. Dat maakt het verhaal wel aantrekkelijk om te lezen, al wordt het er enigszins ongeloofwaardig door. Het uitvergroten van verschillende situaties geeft het verhaal een komisch tintje, terwijl het leed van Karin zorgt voor het tragische effect. De laatste zin van de proloog geeft het verdriet treffend weer:
“Mijn enige echte thuis werd op dat moment verbrand.”-Karin Bruers

Het zal je moeder maar wezen is een verslag van een gedeelte uit het leven van Karin, de andere gezinsleden en de dementerende moeder. Ze vertelt op komische en ontroerende manier over de strijd die zij geleverd heeft om haar moeder de laatste periode van haar leven op een waardige manier door te laten brengen. En juist die afwisseling tussen komische en ontroerende momenten maakt het boek zo aantrekkelijk om te lezen. Af en toe zie je zelfs de cabaretière voor je die de situatie overdrijft om het hilarische van de hele situatie te benadrukken. En dan kun je een glimlach niet onderdrukken. Maar het trieste van de omgang met ouderen die de grip op hun leven verliezen, voert de boventoon. En dat gedeelte beschrijft Karin met veel gevoel, zodat je regelmatig van ontroering een traantje wegpinkt. Het oppakken en lezen van dit boek is echt de moeite waard!

★★★★
Titel: Het zal je moeder maar wezen | Auteur: Karin Bruers | Uitgeverij Lebowski | Categorie: roman | Verkrijgbaar als paperback, e-book en luisterboek | 208 pagina’s | ISBN13: 9789048826865 | Verkrijgbaar sinds: 24-04-2020 | Recensent: Hannie van Grol | Datum recensie: 09-05-2020| Prijs: € 19,99, e-book € 9,99, luisterboek € 12,99 | Bestellen