Lichte jaren (1)


Recensie De Cazalets- Lichte jaren door Antoinette van Steeg:
In De Cazalets- Lichte jaren maken we kennis met de welgestelde familie Cazalets en dit is tevens het eerste deel van een familiekroniek, die zich afspeelt in de dertiger jaren.

Zodra je het boek openslaat, maak je via een stamboom kennis met de familie die ondertussen drie generaties telt. Ik heb deze zeer geregeld gebruikt om alle namen te kunnen onderscheiden. Naast de familie wordt namelijk ook het personeel in de stamboom weergegeven.
De eerste honderd bladzijden waren voor mij een puzzel wie nu met wie is getrouwd en welk personeel bij welk gezin hoort. De personages wisselen continue in het verhaal, waardoor aandacht bij het verhaal zeker vereist is. Maar toen ik eenmaal door had wie bij elkaar hoorde, was ik overstag. Wat een prachtig verhaal is De Cazalets- Lichte jaren.

Tijdens de zomermaanden komt de familie samen op het familielandgoed ‘Home Place’ in Sussex. De Tweede Wereldoorlog ligt op de loer. De twee oudste zoons Hugh en Edward hebben gevochten in de Eerste Wereldoorlog die ze gelukkig overleefd hebben, al heeft deze wel zijn sporen achtergelaten. Alles lijkt vreedzaam te verlopen onder de familieleden, maar tussen de regels is voelbaar dat er meer speelt.

Rupert, de jongste zoon, werkt als enige nog niet in het familiebedrijf. Hij is schilder en is hertrouwd, nadat zijn eerste vrouw overleden is. Zoe is een stuk jonger dan de andere gezinsleden en heeft niet echt een klik met de vrouwen Sybil en Violet, ook wel Villy genoemd. Naast de drie zoons is er ook nog de ongehuwde dochter Rachel. Ze is ondertussen al ver in de dertig. Haar liefde is verboden, omdat ze verliefd is op Sid, een vrouw. Ze zien elkaar zo veel mogelijk, maar het is een lastige situatie.

De zeven kinderen van de drie broers spelen in en om het familielandgoed en kunnen het goed met elkaar vinden over het algemeen. Hun moeders en personeel ontfermen zich doordeweeks over de kinderen, terwijl de mannen in Londen werken.

Het verhaal lijkt voornamelijk voort te kabbelen, maar er gebeurt best veel in het verhaal. De losse eindjes zorgen ervoor dat het verhaal nog alle kanten op kan in de vervolgdelen.

In het tweede deel van dit eerste boek maken we ook kennis met de zus van Viola en haar gezin. Jessica komt met haar kinderen op bezoek, terwijl haar man naar een ernstig zieke tante afreist. Wat zal hun rol worden in de vervolgdelen?

Elizabeth Jane Howard heeft een beeldende schrijfstijl en hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe enthousiaster ik werd. Het verhaal wordt vergeleken met ‘Downton Abbey’, dat ik zelf niet ken.

Er zitten veel details in het verhaal wat zorgt voor een heerlijke leeservaring. Ik waande me bijna in het verhaal. In het begin zijn de details overweldigend, omdat de personages ook veel zijn. Hierdoor dreigt de lezer overspoeld te worden met een overload aan informatie.
De Cazalets kent, zover bekend, vijf delen. Dit eerste deel is voor mij een echte kennismaking met deze familie. Ik verwacht dat in de volgende delen meer diepgang komt in de gebeurtenissen.

Ik moest echt in het verhaal komen, maar ik ben blij dat ik heb mogen kennismaken met De Cazalets. Het is een echt familieboek dat nog alle kanten op kan. Ik kijk uit naar de vervolgdelen.

4 sterren voor dit eerste deel in De Cazalets kroniek.

★★★★
Titel: De Cazalets 1 – Lichte jaren | Leesfragment | Auteur: Elizabeth Jane Howard | Uitgeverij: Atlas Contact| Categorie: | Uitvoering: | 554 pagina’s | ISBN13: 9789025450403 | Verkrijgbaar sinds: 2017 | Recensent: Antoinette van Steeg | Datum recensie: 16-5-2019 | Prijs: € 12,50 | Bestellen