Zwarte mist

Zwarte mist is voor mij zo’n thriller die je niet even tussendoor leest, maar een die tergend langzaam onder je huid kruipt. Het verhaal heeft een beklemmende sfeer die steeds zwaarder aanvoelt naarmate je verder leest. Vooral dat gegeven vond ik de grote kracht van dit boek.

Vanaf het begin hangt er iets onheilspellends in de lucht. De verhuizing van Alexander en Sofia naar het ogenschijnlijk rustige Ormaryd voelt meteen als een stap in het onbekende. Het dorp, de vreemde bewoners en vooral de dominee geven je het gevoel dat er iets grondig mis is, ook al kun je er in eerste instantie je vinger niet op leggen. Het is alsof het kwaad overal tussen de regels door aanwezig is.

Wat mij persoonlijk het meest raakte, was de sfeer. Iets wat voor veel Scandinavische thrillers geldt. De uitgestrekte bossen, de mist, de stilte en de gesloten gemeenschap zorgden ervoor dat ik me echt in het verhaal gezogen voelde. Het boek is duister, mysterieus en soms ronduit grimmig, maar nooit zonder reden. Alles voelt doordacht.

De personages zijn sterk uitgewerkt, vooral Sofia. Haar eenzaamheid en innerlijke strijd komen heel geloofwaardig over. Dat gaf het verhaal voor mij extra diepgang. Ik hou persoonlijk van verhalen die de tijd nemen om spanning op te bouwen en daarin stelt dit boek absoluut niet teleur.

Ook de korte hoofdstukken vond ik een groot pluspunt. Ze maken het boek toegankelijk en zorgen ervoor dat je steeds “nog één hoofdstuk” door wilt gaan. Het verhaal roept veel vragen op en niet alles wordt uitgelegd, maar dat past prima bij de mysterieuze toon.

De serie Ormaryd-moorden begint met dit verhaal krachtig. Mons Kallentoft en Karolina Kallentoft trekken je als lezer mee in een beklemmende wereld waar oud geloof, folklore en modern politiewerk botsen.

Aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers die vooral sfeer, mysterie en psychologische spanning waarderen.

★★★★★