De gouden klok

Elke dag is mijn lievelingsdag

De tienjarige Sophie mist haar overleden opa verschrikkelijk. Het enige wat ze nog van hem heeft, is zijn gouden klok. Een prachtig symbool voor de tijd die verstrijkt, maar ook voor alles wat voorgoed voorbij lijkt. Ze wil niets liever dan de tijd terugdraaien.

Vanaf de eerste bladzijde weet Sarah Engell je het verhaal in te trekken. Haar schrijfstijl is toegankelijk, maar tegelijk poëtisch en gelaagd. Het verhaal is soms best spannend, maar altijd sprookjesachtig van toon. De herhalingen in de tekst geven het geheel een ritmische, bijna dromerige sfeer, waardoor je blijft doorlezen tot de laatste bladzijde.

‘Ze wilde de tijd terugdraaien.’

De kleurrijke illustraties van Signe Kjær brengen het verhaal prachtig tot leven. Al bij de uitnodigende cover word je nieuwsgierig: het boek valt direct op tussen de andere titels in de boekhandel. Haar tekeningen versterken de emoties in het verhaal en geven Sophie en haar wereld extra diepte.

Tijdens het lezen leef je intens mee met Sophie. Haar verdriet is herkenbaar voor jong en oud. Engell weet emoties helder te verwoorden en geeft het verhaal een magisch randje, met hier en daar een klein lichtpuntje dat het duister doorbreekt.

Juist die herkenbaarheid maakt De gouden klok tot een krachtig boek. Het is een waardevol cadeau voor kinderen die net een dierbare hebben verloren, maar ook voor volwassenen die houden van een ontroerend en betoverend kinderboek. Het verhaal biedt geen grote oplossingen, maar wel iets heel kostbaars: een beetje troost.