Klara’s moeder

De laatste dagen

Marianne Schenderling beschrijft in Klara’s moeder de laatste dagen van Bets Wiegers. Op haar sterfbed wil ze openheid geven over haar leven. Haar verhaal vertelt ze tegen Rosa, de thuishulp die haar liefdevol verzorgt en een luisterend oor biedt om haar bekentenissen met veel compassie aan te horen.

De novelle bevat maar iets meer dan 70 pagina’s, maar we leren Bets wel goed kennen. Haar leven vol armoede, een liefdeloze omgeving en de spijt die ze heeft over bepaalde episodes uit haar leven. Het is een emotioneel, indringend verhaal, waar niet naar een uiteindelijke plot toegewerkt wordt, maar we wel de psychologische inkijk in het hoofd van de stervende leren kennen. En juist dat laatste intrigeert en roept op tot reflectie.

De stijl is sober en toegankelijk. De sfeer van sterven en lichamelijke aftakeling wordt duidelijk neergezet. Het verhaal doet heel intiem aan, omdat we deelgenoot worden gemaakt van iemands leven, de gemaakte fouten en de bekentenissen daarvan. Waarom het boek de titel Klara’s moeder meekreeg, wordt pas in het laatste hoofdstuk duidelijk. In dat opzicht wordt er toch nog enigszins naar een afsluitende plot toegewerkt.

De terugblik op Bets’ leven wordt indringend beschreven. De drang om een laatste bekentenis te doen is herkenbaar. De intieme sfeer wordt met mededogen weergegeven en de liefde van Rosa geeft haar compassie duidelijk weer, ook al weerspiegelen de herinneringen niet de mooie kant van iemands leven.

Klara’s moeder is een indringende, sobere novelle met veel psychologische diepgang. Vol spijt om het geleefde leven met de verkeerde keuzes en de liefdeloze benadering van Bets in sommige situaties. Een heel intiem en eerlijk portret van de laatste dagen van een stervende vrouw die open kaart wil spelen alvorens ze deze wereld verlaat.

Bestel je boeken via de blog bij Amy & Eva en steun een goed doel naar keuze.

★★★★