Tagarchief: Uitgeverij Vrijdag

Het ouderlijk huis

Standaard

Recensie Het ouderlijk huis door Christine de Knijf:
In de roman Het ouderlijk huis wordt verpleegkundige Rozane op een ochtend gebeld door haar, onwel geworden, moeder. Na lange jaren zonder contact vertrekt ze opnieuw naar haar ouderlijk huis. Haar moeder vertoont alle symptomen van een beroerte, ze dient de eerste zorgen toe en zint ondertussen op wraak. Ze confronteert haar moeder met haar pijnlijke verleden.

Een terugblik: Het huwelijk van Rozane’s ouders is slechts schijn, vader heeft allerlei vriendinnen drinkt, meer dan goed voor hem is. Moeder heeft een affaire met de burgemeester. Door de familiezaak is er weinig tijd voor Rozane en haar broertje, Arthur. Alles moet mooi zijn naar buiten toe maar binnen de vier muren gebeurt er van alles wat het daglicht niet mag zien. In een dronken bui slaat vader moeder dikwijls, Rozane beschermt dan haar broertje Arthur en deelt geregeld in de klappen. Op haar achttiende loopt de maat vol als Rozane niet haar zelfgekozen opleiding als verpleegkundige mag volgen maar moet studeren om in de familiezaak te komen. De bom barst en Rozane verlaat voorgoed haar ouderlijk huis.

Nu ze recht tegenover haar hulp-vragende moeder zit, slaat de twijfel toe, zal ze wel of geen wraak nemen?

Het ouderlijk huis is een heftig verhaal over een ernstig verstoorde relatie tussen een moeder en haar dochter. De dochter wordt verteerd door plichtgevoel en moederlijke gevoelens voor haar kleine broertje, Arthur. Heden en verleden wisselen elkaar af. Ik vind de stukjes over het moeilijke verleden aangenaam om te lezen. Ze zijn vlot geschreven en zo krijg je een vollediger beeld van de personages. Het helpt ook om de rauwheid van Rozane en haar zucht naar wraak te plaatsen.
Rozane vertelt genadeloos haar verhaal, over haar kinderjaren in het ontregelde gezin: ze heeft ook geen compassie met haar steeds zieker wordende moeder. Dit gegeven is tevens de rode draad in het verhaal, zal ze wel of zal ze toch geen wraak nemen. Dat maakt het boek meteen ook spannend. De auteur laat de spanning nog toe nemen met elk nieuw symptoom van de moeder.

Ik heb dit boek graag gelezen ondanks het zware onderwerp. Het verhaal werd goed onderbouwd verteld, er is diepgang in het verhaal en er is voldoende spanning aanwezig.

★★★
Titel: Het ouderlijk huis | Auteur: Rita Vrancken | Uitgeverij Vrijdag | Categorie: Literaire romans | Uitvoering: paperback of E-book | 196 pagina’s | ISBN13: 9789460017346 | Verkrijgbaar sinds: februari 2019 |Recensent: Christine de Knijf | Datum recensie: 25-03-2019 | Prijs max.: €19,95 | Bestellen

De laatste ronde

Standaard

Recensie De laatste ronde door Christine de Knijf:
Louis van Dievel is een gevestigde naam in de Vlaamse literatuurwereld. Zijn boek De Pruimelaarstraat werd geselecteerd voor de Libris literatuurprijs. Zijn andere boek  Hof van asissen  werd bekroond met de Knack Hercule Poirot editie 2012.

Op de cover van De laatste ronde staat een duidelijk vermoeide postbode. De achterzijde is voorzien van een grote foto van de auteur en bevat de korte inhoud van het boek.

Het verhaal gaat over Ludo, postbode, die na 42 jaar trouwe dienst op pensioen mag. We volgen Ludo tijdens zijn laatste werkweek waarin hij twee jonge vrouwen op sleeptouw moet nemen om hun de stiel te leren. Een van deze dames stopt ermee nog voor de dag om is. Met de andere krijgt Ludo nog heel wat te stellen op verschillende manieren. Onderweg mijmert Ludo over zijn verleden en houdt hij zijn aankomende eenzaamheid angstvallig op afstand.
Ludo is gehuwd met Marije en ze hebben een dochter, Karen. Met haar hebben ze heel wat te verduren gehad tot ze op een dag uit hun leven verdween. Dit alles maakte Marije zo ziek dat ze opgenomen werd in een psychiatrische kliniek waar ze nu al tig jaren verblijft.
Zo vertelt Ludo ook over het ongeluk van zijn beste vriend, Leon, waarbij deze het leven liet. Tot op heden heeft Ludo een goed contact met de toenmalige verloofde van Leon, tevens de zus van Marije. Bij haar kan hij terecht met zijn zorgen om Marije en Karen.
En dan breekt de allerlaatste werkdag aan, een dag die met een onuitwisbare verrassing eindigt.

Het boek is in een eenvoudige taal geschreven, goed verstaanbaar voor iedereen; Het leest dan ook enorm vlot, ik voelde me meteen in het verhaal meegezogen.
Het verhaal is in de ik- vorm geschreven, het is Ludo die alles vertelt. Hij springt weliswaar van de hak op de tak, van de ene herinnering naar de andere maar dat stoort geenszins.
Het verhaal is een rollercoaster van emoties, boos, blij, verdrietig, bang, lust en onlust, maar dit maakt het boek alleen maar spannender.

Ik las De laatste ronde graag, het was een aangename ervaring om enkele uren in het gezelschap van Ludo te vertoeven. Na het lezen begreep ik het beeld van de uitgebluste postbode op de cover zoveel beter. Ik geef dit boek een score van drie en een halve ster.

★★★
Titel: De laatste ronde | Auteur: Louis van Dievel | Uitgeverij Vrijdag | Categorie: Literaire romans | Uitvoering: paperback of e-book | 222 pagina’s | ISBN13: 9789460015847 | Verkrijgbaar sinds: oktober 2017 |Recensent: Christine de Knijf | Datum recensie: 06-03-2019 | Prijs: €19,95 | Bestellen

Het interview

Standaard

Recensie Het interview door Antoinette van Steeg:
Het interview doet zijn naam eer aan. Het boekje staat grotendeels in het teken van de interviews die de succesvolle journaliste Stephanie Hall met Elisabeth Moriau heeft. Een grote wens die voor Stephanie in vervulling gaat.
De interviews vinden plaats over een aantal dagen, waarbij Elizabeth een aantal eisen stelt. De grootste voorwaarde die ze stelt is dat het interview pas openbaar mag worden na haar overlijden. Hoe vaker de vrouwen elkaar spreken hoe meer ze naar elkaar lijken toe te trekken.

Elizabeth is een steenrijke kunstenares die op leeftijd is. Ze is ongeneeslijk ziek en leeft al jaren buiten de schijnwerpers. Een bewuste keuze, die niemand verder weet. Tijdens het lezen leren we de beide dames steeds een beetje beter kennen en krijgen we de daadwerkelijke reden van het terugtrekken te weten. Elisabeth heeft geen makkelijk leven gekend.
Wanneer er geen interview is, leren we tussen de regels door Stephanie beter kennen, maar echt goed komt dit niet uit de verf. Het eind is voorspelbaar, maar maakt Het interview wel af.

Ik moet zeggen dat ik het idee van het verhaal goed gevonden vind. Echter voelt het geheel wat afstandelijk aan. De dames kennen elkaar niet, dus ook niet hun tekortkomingen en onzekerheden. Af en toe tipt de auteur een geheim of pijnpunt aan, maar nergens wordt dit dieper uitgewerkt. Dit geeft het verhaal een bepaalde emotionele lading die de lezer vaak in het ongewisse laat.
Het interview is een kabbelend voortschrijdende roman met enige humor. De schrijfstijl is tijdens het interview wat saai, maar over het geheel leest het verhaal toch vlot weg. Een boek dat mij als lezer heeft doen twijfelen wat ik er nu werkelijk van vond. Ik heb het met verschillende emoties gelezen. Er gebeurt niet heel veel en toch raakte het mij met momenten.
Na wikken en wegen geef ik het boek 3,5 sterren. Het is zeker een bijzondere roman geworden.

★★★
Titel: Het interview | Auteur: Pat Donnez | Uitgeverij Vrijdag | Categorie: romans, fictie | Uitvoering: paperback of e-book | 144 pagina’s | ISBN13: 9789460016950 | Verkrijgbaar sinds: december 2018 |Recensent: Antoinette van Steeg | Datum recensie: 26-02-2019 | Prijs: €17,95 | Bestellen

Rue des regrets

Standaard

Recensie Rue des regrets door Hannie van Grol:
Rue des regrets is een verhalenbundel met 19 korte verhalen. David Troch is vooral bekend als Vlaams dichter, hoewel hij al op 25-jarige leeftijd als debuut een verhalenbundel het licht liet zien. Daarna heeft hij zich voornamelijk als dichter gepresenteerd en niet onverdienstelijk: hij sleepte meerdere prijzen in de wacht. Eind 2018 kwam deze verhalenbundel uit en daarin is zijn poëtische inslag nog duidelijk merkbaar.

De overeenkomst bij deze 19 verhalen is dat de hoofdpersonen allemaal mannen zijn. De verhalen zijn stuk voor stuk vanuit de eerste persoon geschreven. Ook spelen ze zich allemaal in Frankrijk af, gezien de namen en de erin voorkomende plaatsen. De mannen hebben gemeen dat het eenzame of kwetsbare personen zijn, die hun leven betreuren om wat er gebeurd is of om wat ze gemist hebben. Het laatste verhaal getuigt hiervan het meest. Bijna alle mannen hebben moeite met relaties of met de relaties die ze hebben gehad.

Ook al hebben de verhalen veel overeenkomsten, toch zijn ze allemaal verschillend. Er is een man die aan het krimpen is en iedere week in de wachtkamer van de dokter plaatsneemt om weer te verdwijnen net voordat hij aan de beurt is. Er is een leraar die toevallig naast een oud-leerlinge komt te wonen, een trucker die het liefst met zijn vrachtwagen op pad is, zelfs op oudejaarsavond omdat hij toch nergens anders heen hoeft. Er is emand die bezeten raakt van houdbaarheidsdata en iedere dag alleen iets wil eten waarvan de houdbaarheid die dag verloopt.

De verhalen hebben duidelijk een poëtische inslag, Troch demonstreert duidelijk dat zijn taalgebruik dichterlijk is. Een van de vele voorbeelden:
Laat het denken achterwege.
Je had maar moeten doen.
Doe, Charles-Louis. Doe.
Ondanks dat het erg korte verhalen zijn , heb je nergens het gevoel dat het verhaal niet af is. Niet elk verhaal boeit evenveel, maar er zitten echt juweeltjes tussen.

De titel geeft spijt, berouw aan om wat er gemist is in het leven of om wat er verkeerd ging. Het laatste verhaal heeft dezelfde titel als de bundel zelf. Hierin wordt de spijt van een vader naar zijn zoon beschreven. Vader wil vergeving vragen aan zijn zoon. Met zijn fiets is hij op weg naar hem toe in een tocht van wel 1000 km. Het verhaal eindigt ermee dat de vader vermoeid en dorstig een café binnenstapt, dat Rue des Regrets heet. Zeer toepasselijk in dit verhaal!

Het boek leest prettig, het taalgebruik is helder en af en toe dichterlijk. Ook wordt er hier en daar humor in verwerkt. De verhalen spelen zich in een korte tijd af met hier en daar flash backs. Ook de bewegingsruimte die de mannen krijgen, is niet erg groot. En met deze weinige middelen weet David Troch volwaardige verhalen neer te zetten, die intrigeren en je laten nadenken. Kortom, de meeste verhalen zijn stuk voor stuk kleine pareltjes om te lezen.

★★★★
Titel: Rue des regrets | Leesfragment | Auteur: David Troch | Uitgeverij Vrijdag | Categorie: korte verhalen | Uitvoering: paperback of E-book | 160 pagina’s | ISBN13: 9789460016936 | Verkrijgbaar sinds: november 2018 |Recensent: Hannie van Grol | Datum recensie: 19-02-2019| Prijs: €17,95 | Bestellen

Niet nu Laura

Standaard

Recensie Niet nu Laura door Sandra Hutchison:
Niet nu Laura is een origineel stripboek (of comic & graphic novel) vol creaties van de Belgische illustrator Laura Janssens (1990). Ze heeft de opleiding Illustratieve Vormgeving gedaan en mag zichzelf master beeldende kunsten noemen. De illustraties van haar alter-(strip)ego Laura verschenen eerder al als zogenaamde webcomic. Wat als grapje begon liep uit tot een vrij populaire strip over een jonge vrouw, die de wereld op deze originele manier mee laat leven met haar alledaagse beslommeringen.

Nu is er dan van de Laura-webcomic een tastbare novel uitgebracht, het resultaat is geslaagd: Niet nu Laura is een vermakelijk, kunstzinnig stripboek geworden! Een fijn boek vol vrolijke zoetgekleurde illustraties aangevuld met kort maar krachtige teksten van (vooral voor jongeren) zeer waarschijnlijk herkenbare situaties. Droge Vlaamse humoristische teksten worden gecombineerd met vet sarcasme en tonen samen met de afbeeldingen alledaagse, herkenbare ongegeneerde en voornamelijk grappige situaties. Laura neemt je mee naar luie zondagmiddagen, ongezonde eetgewoontes en terugkerende geldproblemen. Maar ze schroomt er daarnaast ook niet voor om haar liefdesperikelen en bemoeizuchtige familieleden voorbij te laten komen. Natuurlijk zijn dit nog maar een paar van de vele besproken onderwerpen in het boek. De rest mag je zelf gaan ontdekken.

Voorbeeld illustratie: Laura Janssens

Laura Janssens houdt het gelukkig wel lekker luchtig en laat met haar strips zien dat je best eens toe mag geven aan guilty pleasures. En dat je zo nu en dan ook even heerlijk eigenwijs mag zijn. Ze herinnert de lezer er bovendien aan dat er belachelijke regels bestaan die er nu eenmaal om vragen ze te overschrijden. Laura’s boodschap lijkt vooral te zijn: doe je ding, wees gewoon lekker jezelf en maak lol!

Niet nu Laura is een heerlijk feelgood boek om met regelmaat door te bladeren, genieten gegarandeerd!

★★★★
Titel: Niet nu Laura | Auteur, Illustrator: Laura Janssens | Uitgeverij Vrijdag | Categorie: Stripboeken | Uitvoering: paperback | 94 pagina’s | ISBN13: 9789460017094 | Verkrijgbaar sinds: oktober 2018 |Recensent: Sandra Hutchison | Datum recensie: 04-02-2019 | Prijs: €15,- | Bestellen