De spooktreinmoorden

Met ‘De spooktreinmoorden’ laat Michel Follet zien dat een detective niet luid of spectaculair hoeft te zijn om te blijven hangen. Dit is een verhaal dat het vooral moet hebben van sfeer, timing en een subtiele spanningsopbouw en dat werkt verrassend goed.

We belanden in 1965, midden in het kleurrijke, licht mysterieuze universum van rondreizende kermissen. Wanneer een man in een spooktrein in Frankrijk sterft van wat pure angst lijkt te zijn, wordt dat eerst nog als een bizar incident gezien. Tot er in België iets gelijkaardigs gebeurt. Dan is het aan detective Henri Arnouts om uit te zoeken wat er écht speelt. Wat begint als een intrigerende puzzel, groeit al snel uit tot een zaak waarin ook hij zelf niet buiten schot blijft.

De grote troef van dit boek is zonder twijfel de setting. Michel Follet schetst met verve een wereld van knipperende lichtjes, vreemde attracties en een onderhuidse dreiging die nooit helemaal tastbaar wordt, maar altijd aanwezig is. De spooktrein fungeert daarbij niet alleen als decor, maar als een soort katalysator voor het mysterie. Het geeft het verhaal iets eigenzinnigs, bijna filmisch.

Wat mij opviel, is hoe vlot alles leest. De stijl is super toegankelijk en heeft iets lichts, zonder oppervlakkig te worden. Er zit heel wat humor in de dialogen en observaties en af en toe voel je een speelse ironie doorschemeren. Het zorgt ervoor dat het verhaal nergens zwaar wordt, zelfs niet wanneer de spanning toeneemt. Integendeel, het maakt het net aangenaam om in te blijven hangen.

Ook de opbouw van het mysterie zit supergoed naar mijn gevoel. Dit is geen thriller die mikt op schokeffecten, maar een verhaal dat je stap voor stap meeneemt. Als lezer krijg je genoeg aanwijzingen om zelf mee te denken, zonder dat alles meteen wordt prijsgegeven. Het klassieke speurwerk staat centraal, met personages die elk hun eigen geheimen lijken mee te dragen.

Die personages geven het boek extra kleur. Henri Arnouts is een geloofwaardige speurder: gedreven, maar niet onfeilbaar. De bijfiguren passen perfect in de kermissfeer — soms wat excentriek, maar nooit karikaturaal. Iedereen draagt bij aan dat gevoel dat er achter de schermen meer speelt dan je op het eerste gezicht ziet.

Wie op zoek is naar een razendsnelle thriller vol plotwendingen en actie, zal hier minder zijn gading vinden. Het tempo ligt eerder bedachtzaam en de ontknoping kiest voor logica en afronding boven spektakel.

‘De spooktreinmoorden’ is vooral een boek dat je meeneemt op een sfeervolle rit, eentje waarin mysterie en nostalgie hand in hand gaan. Het leest vlot, intrigeert van begin tot einde en laat zien dat een goed verhaal niet altijd groots moet uitpakken om te blijven hangen.

Een fijne aanrader voor wie houdt van detectives met karakter, een tikje humor en een setting die even origineel als meeslepend is.

★★★★