Het Toscaanse dagboek

Geheimen en romantiek

Het Toscaanse dagboek speelt zich in twee tijdsperiodes af en is geschreven vanuit twee perspectieven. We leren Eleanor kennen in WO II als haar geliefde naar het front moet vertrekken. Hij belooft haar een dagboek bij te houden waarin hij al zijn belevenissen noteert. Maar een tijd later krijgt ze bericht dat hij vermist is. Ook na de oorlog komt er geen teken van leven hem.

Jaren later verschijnt er in Engeland een Italiaan, Alessandro genaamd, die het dagboek komt overhandigen dat bij zijn opa in bewaring is gegeven in de oorlog. Dit gedeelte speelt zich af in de 90-er jaren van de vorige eeuw. Kleindochter Jessica, vanuit wie het perspectief geschreven is, gaat samen met oma Eleanor een aantal dagen naar Italië en samen bezoeken ze het graf van Peter, de vermiste soldaat. Jessica raakt zo betoverd door het Italiaanse landschap en leven daar, dat ze besluit de zomer door te brengen in Siena, waar ze een cursus Italiaans gaat volgen. Na die drie maanden krijgt ze het aanbod gezelschapsdame te worden van Sofia, de grootmoeder van Alessandro. Ze maakt dankbaar gebruik van deze mogelijkheid.

Als lezer word je meegenomen in de sfeer van Siena, de steegjes, de cultuur, de restaurants en alles wat het Italiaanse leven zo aantrekkelijk maakt. Anita Chapman weet zowel het Engelse als het Italiaanse landschap beeldend neer te zetten: het platteland tegenover het bruisende stadsleven in Siena. Eveneens de Italiaanse kust met het zonnige strand speelt een prominente rol in dit boek. Voor de liefhebber van Italië, speciaal de streek Toscane, is dit een verhaal om je in te verliezen.

Daarnaast spelen geheimen, bedrog en verraad een grote rol, maar ook de romantiek komt ruimschoots aan bod. Het Toscaanse dagboek biedt een keur aan variëteit, wat dit boek prettig leesbaar maakt en ervoor zorgt dat je benieuwd bent naar de uiteindelijke plot, die wel voorspelbaar is, maar door de weg ernaartoe zeker blijft verrassen. De schrijfstijl van Anita Chapman is vlot en toegankelijk, wat het leesplezier nog meer bevordert.

De personages zijn goed neergezet. We krijgen een inzicht in ieders beweegredenen, aan de ene kant door de twee perspectieven, aan de andere kant door goed in te gaan op wat iemand beweegt bij een bepaalde beslissing en de bijbehorende emoties. Tegen het einde van het boek komt er een paar keer een derde perspectief voorbij, dat van Mariella. Zij blijkt een gravin te zijn die ook een belangrijke rol speelt in het boek.

Het Toscaanse dagboek is zowel een historische als een feelgoodroman met veel aandacht voor Italië en specifiek de stad Siena. Het is heerlijk je onder te dompelen in die sfeer en je daar te wanen. Mocht je nog nooit in Toscane geweest zijn, dan zal dit boek je interesse zeker aanwakkeren en je nieuwsgierig maken naar dit betoverende plekje. Bovendien houden de geheimen die langzamerhand onthuld worden, je aandacht vast en laten je geboeid doorlezen tot het einde van het boek om het ook aanwezige feelgoodgehalte ook goed op je te laten inwerken.

★★★★