De verloren robot

Wat een mooi prentenboek is De verloren robot van Joe Todd-Stanton! Bij het herlezen merk je nog prachtige zaken op die je eerst over het hoofd zag of die je pas begrijpt na het lezen van het volledige verhaal. Zoals de cover waar de beschadigde robot bij een donkere vuilnisbelt staat en de weerspiegeling van zijn verbeterde ik ziet in een mooi landschap.

De robot Mio schrikt wakker op een vuilnisbelt en kan zich niet herinneren hoe hij daar gekomen is. Maar hij weet dat hij daar niet thuishoort. Hij probeert weer thuis te komen, maar daar gebeurt niet wat hij verwacht had.

Het is een schitterend verhaal, je ziet de robot een hele tocht maken die heel mooi beschreven wordt, in korte zinnen die toch zoveel zeggen. Je ziet de avonturen die hij vroeger beleefde en op het einde besef je samen met hem dat er toch een plek is waar hij thuishoort. Heel fijn zijn de twee andere personages die toevallig op zijn pad lijken te passeren, maar die later een bijzondere rol zullen spelen.

De verloren robot is een mooie symboliek om ons te leren van onszelf te houden zoals we zijn, met al onze gebreken, en dat er altijd een plek is waar je thuishoort.
Jonge kinderen zullen dit niet ten volle beseffen maar toch onbewust ook deze boodschap meekrijgen. En intussen kunnen ze ook volop genieten van het verhaal en de magnifieke illustraties, waarbij de kleuren zijn afgestemd op de teneur van het verhaal.

De tekst en de illustraties zijn van Joe Todd-Stanton, een bekroonde Britse kinderboekenauteur en illustrator. Zijn werk staat bekend om de sprookjesachtige scènes en kleurrijke prenten.

Dit prentenboek is echt een pareltje, ideaal om samen met je kinderen te lezen, maar ook om als volwassene te genieten van een prachtig verhaal.

★★★★★