De stem van het diepe

‘De stem van het diepe’, het debuut van de Canadese Kelly Anderson, sleurt je vanaf de eerste bladzijden het verhaal in. Anderson combineert romantiek, avontuur, mysterie en een vleugje magisch realisme tot een verhaal dat zich moeilijk in een hokje laat stoppen.

Centraal staat Annie MacLeod, een jonge vrouw die haar jeugd doorbracht op een zeilboot in de Stille Oceaan. Samen met haar ouders en haar beste vriend Evan voelt ze zich als een vis in het water. Totdat een tsunami haar vertrouwde wereld verwoest en Annie noodgedwongen aan land belandt. Daar probeert ze haar leven opnieuw op te bouwen. Wanneer ze tijdens de chaos rond de ramp een mysterieuze, zwijgzame man redt, begint het verhaal pas echt bijzonder te worden. Walker lijkt niet helemaal van deze wereld en wanneer hij Annie aanraakt, krijgt ze vreemde beelden van een verborgen onderwaterwereld.

Er is natuurlijk Evan, haar jeugdvriend, haar veilige haven en haar eerste liefde. Tegenover hem staat Walker, de mysterieuze buitenstaander die Annie naar iets onbekends lijkt te lokken. De auteur maakt daar gelukkig geen voorspelbaar romantisch driehoeksverhaal van. Achter de vraag voor welke man Annie moet kiezen, zit een veel interessantere vraag: welk leven wil ze eigenlijk zelf leiden?

Dat maakt mijns inziens Annie tot een personage waarin je gemakkelijk kunt meegaan. Ze moet niet alleen afrekenen met een traumatisch verleden, maar ook ontdekken wie ze zelf is en waar ze thuishoort. De zee speelt daarbij een hoofdrol. Anderson beschrijft de oceaan niet als een mooi achtergronddecor, maar als een levende kracht die Annie aantrekt, verleidt en soms ook angst aanjaagt.

Wat ‘De stem van het diepe’ naar mijn gevoel vooral aantrekkelijk maakt, is de mix. Wie graag romantiek leest, krijgt een liefdesverhaal. Wie van mysterie houdt, blijft zich afvragen wie Walker nu eigenlijk is. Lezers die vooral voor avontuur en natuur komen, krijgen dan weer een prachtig decor voorgeschoteld. Het boek heeft bovendien iets dromerigs, zonder dat het ontoegankelijk wordt.

Soms neemt de auteur misschien iets te veel tijd om Annie’s zoektocht uit te diepen en niet iedere lezer zal het magisch-realistische kantje weten te appreciëren . Maar wie zich er toch voor openstelt, krijgt er wel iets heel bijzonders voor terug. Het verhaal gaat uiteindelijk toch veel minder over twee mannen dan over een vrouw die opnieuw leert luisteren naar haar eigen stem.

‘De stem van het diepe’ is een sfeervol en verrassend debuut. Een roman over liefde, verlies, vrijheid en de soms onweerstaanbare behoefte om je eigen weg te zoeken. Misschien is dat wel de mooiste boodschap van het boek: soms weet je diep van binnen allang waar je moet zijn, maar moet je alleen durven luisteren naar de stem die je roept.