De verdwenen minnaar

Vermakelijk detectiveverhaal

Richard Donkers, voormalig hoofdinspecteur, en zijn vriendin Lina Holzberg runnen samen een detectivebureau. Op een dag komt mevrouw Courbois met de opdracht haar echtgenoot Henry op te sporen. Ze zijn nog niet zo lang getrouwd en sinds korte tijd is hij spoorloos verdwenen. De opdracht wordt aangenomen, maar omdat Richard ziek is, staat Lina er grotendeels alleen voor. Bij nader onderzoek blijkt er veel meer achter te zitten dan ogenschijnlijk leek, er is ook sprake van moord. Daarom maakt inspecteur Gouloze zijn opwachting, samen met zijn pientere assistente Moniek.

De verdwenen minnaar is een vermakelijk verhaal, wat mede veroorzaakt wordt door de personages en hun dialogen. Er wordt regelmatig gekibbeld, er wordt elkaar de maat genomen met de nodige humor. Dit zorgt voor een luchtig verhaal waarin wel een bepaalde misdaad opgelost moet worden. Hier en daar voelt het taalgebruik wat over de top, niet serieus en te populair. Ook de spanning is niet om op het puntje van je stoel te gaan zitten. Het verhaal kabbelt voort met af en toe een onverwachte wending.

De personages blijven erg aan de oppervlakte. Vooral van belang is het oplossen van de misdaad en wie welke rol daarin vertolkt. Verwacht geen ingewikkelde zaak, dus geen diepgang op zowel psychologisch vlak als actieniveau. Er komen geen gruwelijke details voor in De verdwenen minnaar. De nadruk ligt vooral op de luchtige gesprekken die gevoerd worden met daarin een vleugje humor.

Wie op zoek is naar een verhaal met veel spanning, een psychologisch tintje en gedegen speurwerk, wordt met De verdwenen minnaar teleurgesteld. Maar wie graag een luchtig verhaal leest met whodunnit-elementen is verzekerd van een paar uurtjes leesvermaak.

★★★