Honger

Gevangen in een toxische liefdesrelatie

Nick en Piene zijn vanaf hun kennismaking erg op elkaar gesteld geraakt, maar een vaste relatie behoort niet tot de mogelijkheden door hechtingsproblematiek van beide kanten. Honger is een psychologische roman over een liefde waarin beide personen gevangen zitten. De relatie brengt hun niet wat ze ervan verwachten, maar eruit stappen is voor beiden geen oplossing.

Het vertelperspectief is zowel vanuit Nick als van Piene. Zo krijgen we beide kanten van het verhaal te zien en lezen we dat ieder uit de jeugd zijn of haar eigen patronen met zich meebrengt die een liefdevolle bestendige relatie belemmeren. Er is geen sprake van een schuldige. De achtergrond van beiden houdt deze relatie langer in stand dan gezond voor hen is. Piene vertoont aanpasgedrag en Nick durft zich niet te hechten, waardoor beiden elkaar blijvend kwetsen en dit gedrag voortzetten, omdat ze niet met en niet zonder elkaar kunnen.

Als Piene slachtoffer wordt van een auto-ongeluk, wordt de moeizame relatie van beiden verder uitgekristalliseerd. De verschillen worden verder benadrukt, maar geen van beiden neemt het initiatief om eruit te stappen. De lichamelijke gevolgen van het ongeluk symboliseren het niet met elkaar kunnen communiceren. De titel Honger slaat in het verhaal zowel op fysieke honger als om een schreeuw om liefde. Erg toepasselijk.

De auteur heeft een vlotte en toegankelijke schrijfstijl. Ondanks dat het boek als een roman betiteld wordt, zit er veel psychologische uitleg in die hier en daar vertragend en te uitgebreid aandoet. De spanning wordt daardoor uit het verhaal gehaald. Toch blijft de voortgang interessant door de diepgang die Fontijn erin aanbrengt. Termen als narcisme en gaslighting passeren de revue en worden duidelijk toegelicht.

Het verhaal dat Piene schrijft vanuit haar passie als journaliste maakt op het eind van het boek een grappige verbinding met de eigenlijke inhoud. Relativering en humor zijn andere kenmerken van Honger. Wat heel duidelijk naar voren komt, is op welke manier oude patronen een bepalende rol spelen in iemands leven. Als deze niet blootgelegd worden en geaccepteerd, is iedere relatie gedoemd te mislukken en blijft afhankelijkheid de grote valkuil.

***