Levenstekens – getekende levens

Veertien verhalen, veertien levens, een heleboel rafelrandjes!

Vergeet brave personages die netjes doen wat van hen verwacht wordt. In ‘Levenstekens – Getekende levens’ neemt Erik Le Romancier je mee naar de minder gladgestreken kant van het leven.

Veertien verhalen draaien rond mensen die, net als wij allemaal, een rugzakje meeslepen. Soms zichtbaar, soms zorgvuldig verborgen. Liefde, verlies, jaloezie, eenzaamheid, relaties, seksualiteit, verslaving en mentale kwetsbaarheid passeren de revue. Geen onderwerpen om gezellig bij de koffie weg te lezen, maar wel thema’s die de verhalen herkenbaar en verrassend dichtbij brengen.

Erik Le Romancier heeft naar mijn gevoel een scherp oog voor wat er onder de oppervlakte broeit. Zijn personages zijn geen perfecte helden en al helemaal geen wandelende clichés. Ze maken fouten, nemen verkeerde afslagen, verbergen dingen of doen soms ronduit foute dingen. Toch blijf je lezen. Want juist wanneer je denkt: ‘Hoe kun je dit nu doen?’, begint het interessante deel. Wat zou jij doen in dezelfde situatie? Hoeveel weet je eigenlijk écht over de mensen om je heen?

Dat maakt ‘Levenstekens’ mijns inziens meer dan een bundel losse verhalen. De personages dragen allemaal hun eigen geschiedenis mee en die geschiedenis laat sporen na. Soms zijn dat kleine krasjes, soms diepe littekens. De titel is dan ook raak: deze mensen zijn letterlijk getekend door wat ze meemaken en als lezer word je uitgenodigd om verder te kijken dan hun gedrag alleen.

De verhalen zijn behoorlijk verschillend. Het ene is aangrijpend, het andere confronterend of verrassend en af en toe zit er een vleugje ironie of ondeugendheid in. De auteur houdt bovendien van een onverwachte wending. Net wanneer je denkt dat je het verhaal doorhebt, gooit hij nog even een andere kaart op tafel. Dat zorgt ervoor dat je geregeld verder leest dan je oorspronkelijk van plan was.

De verhalen lezen vlot weg. Geen zwaar literair jargon of eindeloze omwegen, maar een directe stijl die je snel het verhaal in trekt. Tegelijk laat de auteur ook genoeg ruimte om zelf na te denken. Sommige verhalen zijn snel uitgelezen, maar blijven daarna nog even rondhangen en dat is eigenlijk een mooi compliment voor een verhalenbundel.

Niet elk verhaal zal iedereen even hard raken. Daarvoor zijn de thema’s en personages te verschillend. Sommige hoofdfiguren zijn bovendien bepaald niet sympathiek. Maar misschien hoeft dat ook helemaal niet. De auteur vraagt niet om hen aardig te vinden, maar wel om hen te begrijpen en precies daar zit de kracht van deze bundel.

★★★★