De chaos in Loïs

Met De chaos in Loïs laat Yorick Goldewijk opnieuw zien hoe hij met ogenschijnlijk eenvoudige woorden een wereld van gevoel kan openen. Waar hij me eerder raakte met Films die nergens draaien, kiest hij hier voor een kleiner, intiemer verhaal dat minstens zo hard binnenkomt.

Wat me meteen trof, is hoe herkenbaar Maarten is. Zijn onhandige verliefdheid, die zich verraadt in fysieke ongemakken en uitstelgedrag, voelt pijnlijk echt. Hij is geen heldhaftige redder, maar een jongen die worstelt met angst en schuld. Juist dat maakt hem zo geloofwaardig. De ziekte van Loïs hangt als een stille dreiging boven het verhaal, maar het boek wordt nooit zwaar of melodramatisch. Integendeel, tussen de regels door zit lucht, humor en tederheid.

Het idee van een geheimzinnige plek waar kapotte dingen weer heel worden, geeft het verhaal iets sprookjesachtigs zonder dat het zijn realiteitszin verliest. Het is een subtiele manier om hoop binnen te smokkelen in een situatie die eigenlijk weinig hoopvol voelt. Die balans, tussen fantasie en rauwe werkelijkheid, vind ik knap gedaan.

De titel is mooi gekozen: de chaos zit niet alleen in het lichaam van Loïs, maar ook in Maartens gedachten. Die parallel maakt hun band sterker en gelijkwaardiger. Ze zijn allebei kwetsbaar, ieder op hun eigen manier. Het verhaal benadrukt dat vriendschap soms dieper gaat dan verliefdheid of misschien juist de basis is waarin verliefdheid kan groeien.

Ook de illustraties van Yvonne Lacet voegen echt iets toe. Het zwart-wit versterkt de ingetogen sfeer en nodigt uit om stil te staan bij wat niet expliciet wordt uitgesproken. Ze voelen niet als versiering, maar als een extra laag in het verhaal.

Wat mij het meest bijblijft, is de zachte maar duidelijke boodschap: het leven is kwetsbaar en laat zich niet plannen of controleren. Juist daarom is het belangrijk om niet te blijven hangen in angst. Dat klinkt misschien als een grote les voor zo’n dun boekje, maar Goldewijk weet het klein en menselijk te houden.
De chaos in Loïs is ontroerend zonder sentimenteel te worden, filosofisch zonder belerend te zijn en licht zonder oppervlakkig te blijven. Een boek dat je in korte tijd leest, maar dat nog lang blijft nazinderen.